تبلیغات
سردار شهید حسین دهنوی - ماه صفرواعمال ان
نتیجه تصویری برای ورود اسرا به شام
ورود اسرای کربلا به سرزمین شام/حوادث تاریخی روز اول صفر+اعمال
امام سجاد(ع)فرمود: چگونه است حال کسى که اسیر یزید بن معاویه است و زنهاى ما تا به حال شکمهایشان از طعام سیر نگشته و شب و روز به نوحه و گریه مى گذرانند،

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری ثامن، دلیل نامگذاری آن این است که چون این ماه پس از ماه محرم است و مردم دوران جاهلیت در ماه محرم - به دلیل اینکه از ماههای حرام بود- از جنگ دست می‌کشیدند، با فرا رسیدن ماه صفر به جنگ روی می‌آوردند و خانه‌ها خالی می‌ماند؛ از این رو به آن صفر گفته‌اند.

در دوران جاهلیت ماه صفر را ناجز می‌نامیدند. صفر از ریشه «صفر» به معنی تهی و خالی است.

حوادث روز اول صفر

وارد کردن سر مطهر امام حسین (ع) به شام ، ورود اهل بیت علیهم السلام به شام ، شهادت زید بن علی بن الحسین(ع)آغاز جنگ صفین

 
 ورود اهل بیت عصمت و طهارت و راءس مبارک امام حسین (علیه السلام) و سایر شهداء به شام 61 ق


به دستور ابن زیاد ملعون حامیانش رؤ س مبارکه شهدا را به نیزه زده و در پیش روى اهل بیت رسول خدا (صل اللّه علیه و آله و سلم ) مى بردند و ایشان را شهر به شهر و منزل به منزل با شماتت و ذلت کوچ مى دادند و هر گاه یکى از زنان یا کودکان مى گریست نیزه دار با کعب نیزه بر سر ایشان میزد تا در اول صفر به شام رسانیدند آن روز بر بنى امیه عید و بر آل محمد روز عزا و بر شیعیان آنها روز حزن بود سپس فرمان داد تا رؤ س شهدا را در میان محامل و شتران حرم نگهدارند و از دروازه ساعات که محل اجتماع مردم بود وارد کرده تا مردم بیشتر نظاره کنند.
اجمالا سر مقدس حضرت سید الشهداء را در طشتى از طلا به پیش یزید نهادند و بقیه سرها را هم به مجلس وارد نمودند که یزید شاد شد و کردند آنچه کردند و شد آنچه شد اَلا لعنة اللّه على القوم الظالمین .

 

شهادت جناب زید بن على بن الحسین (ع)


121 قمرى (بنا به نقل شیخ مفید)


امام زین العابدین (ع) 11 اولاد ذکور داشت یکى زید بن على که بعد از حضرت امام محمد باقر (ع)از برادران دیگر افضل و مادرش ام ولد بود، او مردى عابد و سخى و شجاع و براى طلب خون امام حسین (ع) قیام کرد و به جانب کوفه رفت قرّاء و اشراف با او بیعت کردند زید در زمان خلافت هشام بن عبدالملک خروج نمود و یوسف بن عمر ثققى عامل عراق از جانب هشام آماده جنگ شد بعد از شروع جنگ اصحاب زید بیعت را شکستند و فرار کردند زید با جماعت کمى جنگ مى نمود تا شب فرا رسید و هر دو لشکر از جنگ دست کشیدند و زید زخم بسیار خورده وتیرى هم بر پیشانى آن مظلوم رسیده بود حجامى آوردند تا تیر را از پیشانى او بیرون آورد همینکه تیر را بیرون آوردند روح شریف زید به عالم بقا پرواز کرد جنازه او را برداشتند و در نهر آبى دفن نمودند و قبرش را از خاک و گیاه پر نمودند و آب بر رویش جارى ساختند به حجام توصیه کردند به کسى نگوید وقتى که صبح شد حجام نزد یوسف بن عمر رفت و جاى دفن را نشان داد یوسف بعد از سه روز قبر را شکافت و جنازه را بیرون آورده سرش را جدا کرد به هشام فرستاد، هشام نوشت که زید را برهنه بدار کشد او را در کناسه (جائى در کوفه ) برهنه به دار آویختند بعد از زمانى هشام به یوسف نامه نوشت که جثه زید را به آتش بسوزاند و خاکسترش را بباد دهد، و موقع شهادت 42 سال داشت (در روز دوم صفر نیز نقل شده ).


ناگفته نماند فرقه زیدیّه خود را اتباع زید مى دانند و بعد از امام زین العابدین به امامت او قائلند و عقیده آنها این است که هر علوى فاطمى که عالم و زاهد و شجاع باشد و خروج به شمشیر کند و مردم را دعوت نماید آن امام است .


جناب زید در زمان خلافت هشام بن عبدالملک اموى به واسطه فشار و ظلم بنى امیه در کوفه خروج کرد و شربت شهادت نوشید لذا او را امام دانند و پیروى او را بر خود واجب دانند.


اما جناب زید هیچ وقت ادعاى امامت نکرد و از سادات بزرگ بنى هاشم بود و در زهد و علم و فضل و فهم و دین و ورع و عبادت و شجاعت و سخاوت برجسته قوم خود بود آن بزرگوار خود را تابع و مطیع برادرش ‍ حضرت باقر (ع ) مى دانست .


3- جنگ صفین 37 ق


در اول صفر سال 37 قمرى روز چهارشنبه جنگ صفین در صحراى صفین آغاز گردید یعنى جنگ على (ع) با معاویه و اهل شام (قاسطین )، از هر دو طرف مردم بسیار کشته شدند نزدیک بود تمام لشکر معاویه از بین بروند که معاویه با عمر و بن عاص با مشورت یکدیگر حیله اندیشیدند که قرآن را بر سر نیزه ها زنند و برابر لشکر على (ع) بایستند و بگویند بیائید قرآن حکومت کند.
چنان کردند و بسیارى از لشکر حضرت على از جنگ دست کشیدند و ناگاه اشعث بن قیس با بیست هزار نفر از میان لشکر على (ع) حرکت کردند در حالتیکه پیشانیهاى ایشان از کثرت سجود پینه بسته بود و بعضى حافظ قرآن بودند گفتند اهل شام راست مى گویند حضرت فرمود چون قتل شان نزدیک است حیله مى کنند اگر اینها به قرآن ایمان داشتند این قدر مردم کشته نمى شدند گفتند یا على به حکمیّت قرآن راضى باش والّا تو را مى کشیم على (علیه السلام) فرمود اینها قصدشان قرآن نیست قرآن را بهانه کردند حضرت هر چه نصیحت داد قبول نکردند چون چنین دید فرمود اختیار با شماست باتفاق لشکر معاویه عمر و بن عاص از آن لشکر انتخاب شد و حضرت فرمود عبدالله بن عباس هم از این لشکر واگر راضى نیستید مالک بن اشتر نخعى برود اشعث و جماعت قرآء لشکر على (ع) گفتند ما راضى به حکمیّت این دو نفر نیستیم بلکه به ابوموسى اشعرى راضى هستیم حضرت غضبناک شد فرمود لا راءى لمن لا یطاع .


یادآورى مى شود اشعث بن قیس فتنه حکمین در صفین و خروج خوارج در جنگ نهروان است ، زوجه اش ام فروه دختر ابوبکر و دخترش جعده قاتل امام حسن (ع) و پسرش محمد بن اشعث به جنگ امام حسین (ع) حاضر شد و خود آن ملعون شریک ابن ملجم در قتل حضرت على بود و 40 روز بعد از شهادت على (ع) در کوفه به جهنّم واصل شد.




برچسب ها: ماه صفر،

تاریخ : شنبه 29 مهر 1396 | 09:56 ق.ظ | نویسنده : بر سید و سالار شهیدان صلوات | نظرات

  • تیم بلاگ | زیبا مد | سبزک